Wnikliwe badanie anatomiczne, pozwala połączyć wszystkie reakcje ciała na poziomie narządu ruchu i trzewi z zachowaniem człowieka, które jest następstwem tych reakcji, lub wręcz przeciwnie, ich źródłem i początkiem. Tłumaczy to jedność pomiędzy aparatem ruchu i aparatem psychicznym.
Tylko całościowe podejście do organizmu, można by powiedzieć holistyczne traktowanie ludzkiego ciała, umożliwia precyzyjne określenie przyczyny wielu chorób, dysfunkcji czy dolegliwości bólowych układu mięśniowo – szkieletowego. Dlatego u podstaw diagnostyki i skutecznego leczenia, leży zrozumienie istnienia powiązań łańcuchowych.
Czym są łańcuchy mięśniowe i stawowe
Mięśnie, wraz z powięzią, która je otacza i przenika każdą, nawet najmniejszą ich strukturę, tworzą łańcuchy mięśniowe. Łańcuchy zapewniają utrzymanie stałej ciągłości oraz dopasowanie się przenoszonego napięcia pomiędzy dwoma punktami. Siły napięcia muszą być analogiczne, współmierne, co oznacza, że wzrost napięcia jednego elementu musi być równoważony przez inne elementy pozostające z nim w kontakcie.
Łańcuchy mięśniowe tworzą sześć grup mięśniowych, regulujących normalne funkcjonowanie ludzkiego ciała. Zaburzenia pracy poszczególnych łańcuchów, prowadzą więc do powstawania napięć, które z kolei przejawiają się w usztywnionej postawie, ograniczeniach ruchu i w dolegliwościach bólowych. Nadmiar napięcia mięśniowego, który utrzymuje się dłuższy czas, prowadzi do powstawania w ciele pasm napięcia, a w konsekwencji przemieszczeń stawowych.
Biomechanika łańcuchów mięśniowych
Biomechanika zajmuje się badaniem ruchów człowieka z punktu widzenia praw fizyki i anatomiczno-fizjologicznych właściwości narządów ruchu. Nie tylko ruch jest przedmiotem zainteresowania biomechaniki, ale również mechaniczne właściwości tkanek i narządów ten ruch wywołujące. Najistotniejsze z punktu widzenia ruchu są zatem układy odpowiadające za manipulację i lokomocję: szkieletowy, mięśniowy, nerwowy oraz narządy zmysłów wzroku i słuchu.
Analiza kinezjologiczna pracy mięśni i stawów połączonych w łańcuchy
Analiza kinezjologiczna zakłada całościowe podejście do organizmu człowieka, zmierzające do przywrócenia równowagi pomiędzy czynnikami fizycznymi, emocjonalnymi i biochemicznymi.
Sfera fizyczna człowieka obejmuje kości, mięśnie, ścięgna, organy oraz hormony.
Sfera psychoemocjonalna odpowiada za poziom stresu i reakcje organizmu na sytuacje stresowe.
Sfera energetyczna ma regulować w ciele przepływ energii w celu utrzymania prawidłowej pracy mięśni, układu pokarmowego, ruchu powietrza w płucach, cyrkulacji krwi i limfy, a także myśli i emocji.
Znajomość powiązań łańcuchowych daje możliwość połączenia wielu dysfunkcji w logiczną całość i precyzyjnego określenia ich źródła. Dzięki temu fizjoterapia i osteopatia stała się niezwykle skuteczna.
Przyczyny dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego
Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego mogą wynikać z czynników biomechanicznych, związanych z pozycją ciała i wywieranymi siłami. Najczęściej wymieniane są czynniki indywidualne, charakteryzujące człowieka, czynniki związane ze stylem życia oraz czynniki będące następstwem wykonywanej pracy.
Czynniki wewnętrzne (indywidualne), związane z siłą fizyczną człowieka, wydolnością organizmu czy też sposobem odżywiania, są wyznacznikiem zdrowia człowieka, ale to czynniki zewnętrzne (biomechaniczne i psychospołeczne) są najczęstszą przyczyną występowania dolegliwości układu ruchu. Najczęstsze z nich to:
- ciężka praca fizyczna, absorbująca duże wartości siły przy zaangażowaniu całego ciała w określonej pozycji (podnoszenie, przenoszenie, pchanie i ciągnięcie)
- praca biurowa lub przy linii produkcyjnej, angażująca kończyny górne w powtarzających się sekwencjach ruchu, obciążająca statykę pleców
- praca z urządzeniami (szlifierki, wiertarki, piły, młotki itp.), powodująca drgania mechaniczne lub wibracje, które negatywnie wpływają na tkanki i naczynia krwionośne, zwiększają ryzyko występowania bólu pleców oraz wywołują choroby układu nerwowego
- czynniki psychospołeczne (monotonia pracy, presja czasu, odpowiedzialność, koncentarcja, kontrola) generują stres i wpływają na rozwój zaburzeń w funkcjonowaniu struktur ludzkiego ciała
Analizując wpływ czynników biomechanicznych na powstawanie i utrwalanie dysfunkcji układu ruchu, należy brać pod uwagę trzy parametry łącznie: pozycję ciała, siłę oddziaływania czynników biomechanicznych oraz czas ich oddziaływania.
Jeśli chcą Państwo zgłębić biomechanikę łańcuchów mięśniowych, zapraszamy do śledzenia terminarza szkoleń na naszej stronie internetowej: https://versusmedicus.pl/lancuchy-miesniowe-i-stawowe-gds/.
Zobacz także:
- Zrozumieć łańcuchy kompensacyjne – jak układy spiralne powięzi wpływają na postawę i ból?
Ludzkie ciało rzadko porusza się w sposób czysto liniowy, opierając swoją biomechanikę na złożonych wzorcach przestrzennych. Gdy w tych trójwymiarowych taśmach pojawia się usztywnienie, konsekwencje odczuwa cały aparat ruchu. Zrozumienie, jak układy spiralne wpływające na postawę wywołują skomplikowane kompensacje, to klucz do skutecznej diagnostyki i terapii. - Dlaczego ból nie ustępuje? Diagnostyka gałązek skórnych i zespołów uwięźnięcia w praktyce terapeutycznej
Zaburzenia przewodnictwa nerwowego stanowią jedno z największych wyzwań w codziennej praktyce fizjoterapeutycznej i osteopatycznej. Objawy neuropatyczne, takie jak pieczenie, mrowienie czy drętwienie, bardzo często wynikają z mechanicznej kompresji struktur nerwowych na ich przebiegu. Zrozumienie relacji anatomicznych oraz roli drobnych gałązek skórnych pozwala na precyzyjną diagnostykę i wdrożenie skutecznej terapii manualnej. - Rehabilitacja w leczeniu dyskopatii kręgosłupa lędźwiowego
Odcinek lędźwiowy jest najbardziej obciążoną częścią naszego narządu ruchu, przez co najczęściej ulega bolesnym uszkodzeniom. Gdy pojawia się diagnoza świadcząca o uszkodzeniu krążka międzykręgowego, kluczowym krokiem do uniknięcia operacji staje się odpowiednio zaplanowane działanie terapeutyczne. Nowoczesna fizjoterapia dysponuje dziś narzędziami, które pozwalają skutecznie cofnąć objawy bólowe i przywrócić pacjentom pełną swobodę ruchu.