Repozycja mięśni – muscle repositioning

Muscle repositioning (MR) jest techniką uwalniania mięśniowo-powięziowego wywodzącą się z Rolfingu. Wyróżnia się szczególną efektywnością w usuwaniu ograniczeń tkanki miękkiej i poprawie jakości ruchu pacjenta w tym samym czasie. Jest to możliwe, ponieważ techniki manulane używane w MR w charakterystyczny sposób pobudzają mimowolne reakcje układu nerwowego. Zgłoś się już dziś.

Spośród wielu mimowolnych reakcji układu nerwowego, systematyczna stymulacja aktywności mięśni tonicznych odpowiada za efektywność MR. Spontaniczne i wyczuwalne toniczne współskurcze (tonic co-contraction) mięśni powstają, gdy segmenty ciała pacjenta są manulanie integrowane w jedną całość. Tego typu integrację uzyskuje się poprzez szczególną formę manipulacji tkanki.

Diagnostyczne techniki oscylacyjne dostarczają wizualnych jak i kinestetycznych informacji zwrotnych. Ponieważ integracja segmentalna powoduje unikalne odczucia zarówno dla terapeuty jak i dla pacjenta, to połączenie jest wykorzystywane jako kinestetyczne, wewnętrzne, sprzężenie zwrotne (kinesthetic intrinsic feedback).

Aktywność toniczna jest pozostałością zjawiska rozprężenia, fakt ten tworzy fizjologiczne podsatwy MR, jak również wpływa na obserwowalną efektywność kliniczną. Co więcej, monitorowanie przy pomocy EMG rozprężenia powięzi może nadać MR obiektywności, precyzji powtarzalności – cechy rzadko spotykane w terapiach manualnych.

Zgłoś się

Zastosowanie w terapii

MR jest rodzajem uwalniania mięśniowo-powięziowego, i podobnie jak inne jego rodzaje ma za cel wpływanie na tkankę łączną. Funkcja tkanki łącznej w ruchu jest coraz powszechniej uznawana, zarówno w nerwowej kontroli ruchu (na przykład propriocepcja) jak i aktywna (na przykład przenoszenie sił w układzie łącznotkankowym). Mówiąc ogólnie, badania nad powięzią tworzą solidną podstawę dla modelu MR, opartego na zjawisku rozprężenia. Rozprężenie, do którego zalicza się ziewanie, jest niekontrolowanym rozciąganiem tkanki miękkiej, które zachodzi u większości zwierząt. Jest ono uważane za aktywność samozachowawczą, utrzymująca w zdrowiu układ mięśniowo-powięziowy oraz kontrolę motoryczną.

Jako technika MR, może być użyteczna w różnych formach terapii. Na przykład integracji strukturalnej, osteopatii, chiropraktyce, fizjoterapii i innych. Modele dotychczas rozwinięte w MR i wyniki badań, pokazują wiele możliwych kierunków badań jak i współpracę interdyscyplinarną.

  • Fizjologia. Zapis EMG fizjologicznej reakcji na dotyk: dotychczasowa ocena przy pomocy EMG niekontrolowanych reakcji mechanicznych sugeruje wykorzystanie sygnału EMG jako potencjalnego źródła pomagającego zrozumieć naturę tych niekontrolowanych reakcji motorycznych. W chwili obecnej opracowywany jest nowy protokół, mający na celu rozróżnienie pomiędzy zamierzoną a nie kontrolowaną aktywnością motoryczną.
  • Edukacja w terapii manualnej. Monitorowanie EMG może służyć jako urządzenie dające informację zwrotną, zarówno w procesie nauczania, jak i w praktyce klinicznej.
  • Neurofizjologia. Monitorowanie aktywności korowej przy pomocy EEG: Wstępne pomiary EEG w czasie wykonywania technik MR pokazują specyficzną aktywność korową – zwłaszcza krzyżowanie alfa-theta oraz rytm senso-motoryczny. Ten zapis pokrywa sięz często obserwowaną klinicznie zmianą stanu świadomości pacjenta.
  • Biomechanika. Monitorowanie rezultatów kinematycznych w czasie diagnostycznych oscylacji przy pomocy akcelerometrii. Czujniki podłączone do różnych obszarów ciała pacjenta mogą ocenić stopień synchronizacji ruchowej pomiędzy segmentami. Daje to także możliwość obiektywizacji efektów technik manualnych.
  • Biologia przyjemności. Czynniki homeostatyczne często są oparte na doświadczaniu przyjemności, a MR w charakterystyczny sposób dostarcza przyjemnych doznań w czasie wykonywania technik . Gdy pacjent w aktywny sposób uczestniczy w zabiegu opisując swoje doświadczenia, zwiększając w ten sposób swoje zaangażowanie w proces terapeutyczny, może ułatwić procesy samoregulacji i poprawy zdrowia. Informacja zwrotna od pacjenta pomaga terapeucie w wykonaniu jego pracy. Protokoły analizy jakościowej mogą zostać użyte w celu oceny percepcji pacjenta i klienta w czasie wykonywania technik manualnych.
  • Badania Kliniczne. Wydaje się, że MR przynosi poprawę w różnych schorzeniach układu mięśniowo-szkielotowego jak i wrodzonych
  • Fizjologia zjawiska rozprężenia. W różnych obszarach nauki poszukuje się obecnie pogłębienia naszego zrozumienia zjawiska rozprężenia, od farmakologii do socjologii, co było widoczne w czasie First International Conference on Yawning, Paris 2010. (Pierwszej Międzynarodowej Konferencji Poświęconej Ziewaniu, Paryż 2010). Przyszłe odkrycia mogą pokazać istotność, tego pomijanego zachowania.
Zgłoś się

Prowadzący

Luiz Fernando Bertolucci – lekarz rehabilitacji, biolog, współzałożyciel Núcleo Anthropos (Integrative Medicine study and research group at UNIFESP, São Paulo Federal University), Advanced Rolfer, Instruktor anatomii na The Rolf Institute, współtwórca i nauczyciel Uwalniania Mięśniowo-Powięziowego dla ABR (Brazilian Rolfing Association), twórca Techniki Repozycji Mięśni.


Program

Zawartość teoretyczna
  • Historia MR
  • Podstawy anatomiczne i fizjologiczne MR
  • Zależność/relacja pomiędzy szkieletem kostnym a włóknistym
  • Przedziały mięśniowo-powięziowe i ich relacja przestrzenna
  • Zależność pomiędzy zawartością a opakowaniem przedziałów powięziowych: Snaps i ich znaczenie diagnostyczne
  • Rozchodzenie się sił wewnątrz układu mięśniowo-szkieletowego, oraz ich znaczenie dla zdrowia i choroby
  • Plastyczność tkanki miękkiej
  • Rozchodzenie się sił w układzie mięśniowo-powięziowym a relatywna pozycja mięśni: definicja i rola w terapii manualnej
  • Płaszczyzny rozchodzenia się tkanki łącznej: dotyk chirurgiczny
  • Siły zaangażowane w techniki manualne (napięcie, ucisk, siły ścinające, siły rotacyjne)
  • Utrzymanie homeostazy: mechanizmy auto-regulacyjne, czynniki homeostatyczne, zjawisko rozprężenia, spontaniczna aktywność motoryczna
  • Zmiana stanu neurofunkcjonalngo/świadomości w czasie terpii manualnej
  • Model teoretyczny: rozprężenie (pandiculation) jako zachowanie/reakcja umożliwiająca zachowanie zdrowia tkanki mięśniowo-powięziowej
Umiejętności praktyczne
  • W jaki sposób zintegrować segmenty ciała klienta/pacjenta poprzez dotyk
  • Diagnoza palpacyjna: podobne do działania sonaru oscylacje i połączone z nimi rodzaje informacji zwrotnej
  • Rozpoznanie obecności reakcji tonicznej
  • W jaki sposób wykorzystać reakcje toniczne do uwolnienia restrykcji tkankowych w efektywny i precyzyjny sposób
  • Doskonalenie różnych technik MR, bazując na wyżej wymienionych właściwościach
  • Dyskusja na temat zastosowania technik MR przez uczestników w warunkach klinicznych
  • Główne wytyczne MR w terapii często spotykanych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego

Zgłoś się

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres email (wymagane)

Telefon (wymagane)

Firma

Ulica

Kod

Miasto

NIP

Kwalifikacje

Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych